معاونت فرهنگی مدرسه ی علمیّه الزهرا (سلام الله علیها)آزادشهر

حضرت خدیجه کبری(س) اولین زنی بود که به اسلام و حقیقت اسلام شهادت داد/

کوتاهی و غفلت ما سبب تهمت زدن به حضرت خدیجه(س) شده است

حجت الاسلام بطحائی با بیان اینکه کوتاهی و غفلت ما نسبت به حضرت خدیجه(س) سبب تهمت زدن به این بانوی بزرگوار شده است بیان داشت: وجود مورخین در این زمان لازم است تا این حقیقت تاریخی روشن شود و این تهمت ها نسبت به حضرت خدیجه(س) از بین برود.

حجت الاسلام سید علی بطحائی از محققین و کارشناسان مذهبی در گفتگو با خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران تسنیم «پویا» در خصوص شخصیت و ویژگی های حضرت خدیجه کبری(س) بیان داشت: خدیجه دختر خُوَیلِد مشهور به خدیجه کبری (س)، ام المؤمنین، نخستین همسر پیامبر اکرم (ص) و مادر حضرت زهرا (س) است. خدیجه (س) قبل از بعثت با حضرت محمد (ص) ازدواج کرد. پیامبر (ص) در طول حیات او همسری دیگر برنگزید و پس از درگذشت وی همواره از او با نیکی بسیار یاد می‌کرد.پیامبر از خدیجه 2 پسر به نام‌های قاسم و عبدالله و 4 دختر به نام‌های زینب، رقیه، ام کلثوم و فاطمه (س) داشت. با این وصف همه فرزندان پیامبر (ص) به جز ابراهیم، از خدیجه (س) بودند.

وی در ادامه افزود:زمانی که خدیجه (س) با درستکاری و درست‌گفتاری و امانت‌داری و کرامت اخلاقی محمد امین (ص) آشنا شد، او را امین بر مالش قرارداد و پس از برگشت پیامبر (ص) از سفر تجاری شام و بیان ویژگی‌های پیامبر (ص) از سوی میسره (غلام خدیجه)، خدیجه پیشنهاد ازدواج با پیامبر (ص) را مطرح ساخت. (1) ابن سیدالناس نیز آگاهی خدیجه (س) از کرامت اخلاقی و صداقت پیامبر (ص) را موجب پیشنهاد ازدواج از طرف خدیجه (س) دانسته و تصریح می‌کند که خدیجه (س) به دلیل صداقت، امانت و حسن خلق و درست‌کاری پیامبر (ص) پیشنهاد ازدواج را مطرح می‌سازد.(2)

حضرت خدیجه کبری(س) اولین زنی بود که به اسلام و حقیقت اسلام شهادت داد

این کارشناس مذهبی در ادامه بیان داشت : حضرت خدیجه کبری(س) اولین زنی بود که به اسلام و حقیقت اسلام شهادت داد و ایمان آورد و نه تنها در زمان خوشی ها بلکه در زمان سختی ها، جنگ ها و محاصره اقتصادی در کنار رسول خدا بود.(3)روزی عده ای از زنان پیغمبر(ص) در مجلسی نسبت به حضرت خدیجه کبری(س) بد می گفتند،در آن هنگام رسول خدا با شنیدن این موضوع بسیار ناراحت و برافروخته شد و فرمود خدا زن و جایگزینی بهتر از خدیجه کبری(س) قرار نداد زیرا زمانی که شما و همه مردم مرا تکذیب می کردید او مرا تصدیق کرد و هنگامی که مردم مرا تحریم کردند، با ثروتش کمکم کرد و خدا از او فرزندانی به من داد در حالی که از دیگر زنانم به من فرزندانی نداد.(4)

حضرت خدیجه(س) هیچ وقت رسول خدا را تنها نگذاشت

وی با بیان اینکه حضرت خدیجه صرفا اسلام نیاورد که فقط در خوبی ها در کنار پغمبر(ص) باشد افزود: حضرت خدیجه(س) هیچ وقت رسول خدا را تنها نگذاشت. هر زمانی که مردم رسول خدا را اذیت و آزار می کردند خانه حضرت خدیجه(س) بهترین ملجأ پناه و آرامش برای رسول خدا بود.حضرت خدیجه (س) با ثروت خود توانست در محاصره شعب ابی طالب اسلام را سه سال در سخت ترین شرایط همراهی کند و نجات دهد. همچنین این بانوی بزرگوار تمام تلاش خود را برای اسلام و جهاد حقیق به‌کار بست. رسول خدا(ص) در این خصوص فرمود: حضرت خدیجه کبری(س)، حضرت زهرای مرضیه(س)، حضرت مریم(س)، حضرت آسیه(س) سرور زنان عالم هستند.(5) همچین در روایات نیز ائمه معصومین از القاب طاهره، عذرا و در صدر این القاب، لقب ام الزهرا(س) را نسبت داده اند.

ادامه »

نيست زني در سخا به پاي خديجه
چشم فلک خيره بر وفاي خديجه

حضرت خديجه عليها السلام نخستين زني بود که به پيامبري حضرت محمد صلي الله عليه و آله ايمان آورد و اولين بانويي بود که همراه امام علي عليه السلام با پيامبر به نماز ايستاد و پيشاني بندگي بر خاک ساييد و با همت خالصانه خويش، پاک منشي را برگزيد و ثروت، امکانات، عمر، جواني، آسايش و آرامش خود را در راه خشنودي خدا و آرمان هاي بلند پيامبر صرف کرد. وي رنج و تبعيدها را به جان خريد چنان که از پيامبر راستي، بشارت بهشت و نعمت هاي ماندگار آن و سلام و خشنودي خدا را شنيد.

پيامبر(ص) در جواب علت وفاداري و محبت به خديجه پس از مرگ او فرموده است:
او به من ايمان آورد، هنگامي که مردم کفر ورزيدند و مرا تصديق نمود، هنگامي که آنان تکذيب کردند. با ثروت خويش مرا ياري داد، هنگامي که آنان مرا محروم کردند. خداوند مرا از او به فرزنداني روزي داد، هنگامي که مرا از فرزندان زنان ديگر محروم کرد.[1]

همچنين در آيه 6 سوره احزاب مي خوانيم :
پيامبر سزاوارتر به مؤمنان است از خود آنان و زنان پيامبر، مادران مؤمنان هستند

حضرت خديجه به عنوان نخستين «ام المومنين» در قرآن مورد توجه قرار گرفته است. اين سعادت از بين همه زنان پيامبر(ص)، نصيب خديجه(س) شده است که يازده امام از نسل او از طريق دخترش فاطمه(س) به وجود آيد.

آري خديجه براي عاشقانه زيستن در کنار پيامبر عطوفت آمده بود، او براي درنگ کردن در لحظه هاي زيباي فداکاري آمده بود. در تعريف خديجه(س) همان بس که فاطمه از دامان او برخاست و محمد با تکيه بر حمايت هاي او بر قلّه رسالت نشست.

سلام بر تو اى مادر مؤمنان،
سلام بر تو اى همسر سرور فرستادگان،
سلام بر تو اى مادر فاطمه زهرا سرور بانوان دو جهان،
سلام بر تو اى نخست بانوى مؤمن،
سلام بر تو اى آن كه دارائيش را در راه پيروزى اسلام و يارى سرور انبيا هزينه كرد و دشمنان را از او دور ساخت،
سلام بر تو اى آن كه بر او جبرئيل درود فرستاد،
و سلام خداى بزرگ را به او ابلاغ كرد، اين فضل الهى گوارايت باد
و سلام و رحمت و بركاتش بر تو باد.
(زيارت حضرت خديجه (س))

امشب، هم درد با امّ ابيها، کوچ بانوي آفتابي خانه وحي را به سوگ مي نشينيم و خاموشي شعله اميد رسول خدا، خديجه کبرا را تسليت عرض مي کنيم.

التماس دعا

******************
شرح دعای روز نهم ماه مبارک رمضان

صوت دعای روزنهم

 دعای روز نهم ماه مبارک رمضان

روز نهم :

اَللّهُمَّ اجْعَلْ لى فیهِ نَصیباً مِنْ رَحْمَتِکَ

خدایا قرار ده برایم در این روز بهره اى از رحمت

الْواسِعَةِ وَاهْدِنى فیهِ لِبَراهینِکَ السّاطِعَةِ وَخُذْ بِناصِیَتى اِلى

وسیعت و راهنمائیم کن در این ماه بسوى دلیلهاى درخشانت و مرا بسوى موجبات

مَرْضاتِکَ الْجامِعَةِ بِمَحَبَّتِکَ یا اَمَلَ الْمُشْتاقینَ

خوشنودى همه جانبه ات سوق ده به حق محبتت اى آرزوى مشتاقان

شرح روزنهم

فراز اول دعا: خدایا من را در رحمت خودت وارد نما
در اولین فراز این دعای ارزشمند صفحه از معارف توحیدی به روی ما گشوده می شود، در روز هشتم ماه مبارک رمضان از خدای متعال تقاضا می نمایم که ما را از رحمت واسعه خودش نصیب نماید. خدای متعال در قرآن کریم بارها و به دفعات متعدد خود را با رحمت و مهربانی به بندگان معرفی فرموده است. ابتدای سوره ها و آغاز زیبای آنها با معرفی صفت رحمانیت خدای متعال همگی گواه بر گسترده ی این صفت باری تعالی دارد، هر کجای زندگیمان را اگر به درستی و با چشم تعقل و اندیشه نگاه کنیم به راستی رحمت واسعه پروردگار را می توان مشاهده کرد. بر خلاف تصور و باور غلطی که بعضی کج اندیشان در خصوص خداوند متعال ابراز می نمایند و تصویر خشک و خشنی از خدای متعال ابراز می دارند، خدای متعال روی این تفکر غلط خطر بطلان کشیده و خود را به مهربانی و نیکی به بندگان معرفی می فرماید: «كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَة؛[انعام/۵۴] پروردگارتان مِهر و بخشايش را بر خود نوشته- مقرر داشته- است». می توان بی جهت نیست که خدای متعال نیز رحمت خود را واسعه معرفی می فرماید: «ُ وَ رَحْمَتي‏ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ؛[اعراف/۱۵۶] و رحمتم همه چيز را فراگرفته و آن را براى آنها كه تقوا پيشه كنند، و زكات را بپردازند، و آنها كه به آيات ما ايمان مى‏ آورند، مقرّر خواهم داشت!».

دو نکته بسیار زیبا در این آیه شریف در خصوص رحمت واسعه پروردگار قابل مشاهده است، ۱- نکته اول اینکه باری تعالی می فرماید رحمت من همه چیز را در بر می گیرد، ۲-نکته اینکه حق تعالی می فرماید به زودی آن را برای تقوا پیشگان و آنان که زکات را پرداخت می کنند مقرر خواهم کرد. از این دو نکته می توان این چنین برداشت نمود.

دو قسم رحمت براى خداى تعالى: رحمت عام و رحمت خاص‏
علاه طباطبایی در تفسیر المیزان بر این باور است که براى خداى تعالى دو قسم رحمت است، يكى رحمت عام كه مؤمن و كافر، نيكوكار و فاجر و با شعور و بى‏شعور همه بوسيله آن به وجود آمده و از ابتداى هستى و در مسير وجودشان مادامى كه وجود دارند بوسيله آن روزى مى‏خورند. و ديگر رحمت خاص كه خود عطيه‏اى است كه خداوند آن را تنها به كسانى مى‏دهد كه داراى ايمان و عبوديت باشند، مانند حيات طيب و زندگى نورانى در دنيا، و جنت و رضوان در آخرت كه كفار و مجرمين بخاطر كفر و جرمشان از آن بهره‏اى ندارند.[۱]

شرایط رسیدن به رحمت الهی:
۱-ایمان و عمل صالح: خداود متعال در این خصوص می فرماید: «فَأَمَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ في‏ رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبينُ؛[جاثیه/۳۰] اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته كردند، پس پروردگارشان ايشان را در رحمت خود- در بهشت- درآرد. اين است كاميابى و پيروزى بزرگ».

ادامه »

چرا باید خدا را عبادت كنیم؟
کعبه و عبادت

قطعا بهترین کسی که می‌تواند به این سوال پاسخ صحیح دهد، خود حضرت حق، تبارک و تعالی است. پس بی شک این پاسخ را باید از قرآن جست.

در چند جاى قرآن پاسخ این پرسش چنین آمده است:

* چون خداوند خالق و مربّى شماست. خداوند در آیه 21 سوره بقره می‌فرماید «اعْبُدُواْ رَبَّكُمُ الَّذِی خَلَقَكُمْ »1

* چون تأمین كننده رزق و روزى و امنیت شماست. در آیه 3 و 4 سوره قریش آمده است: «فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ الَّذِی أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ »

* چون معبودى جز او نیست. در آیه 14 سوره طه می‌خوانیم: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی»

عبادت انسان، هدف آفرینش انسان است نه هدف آفریننده که خداوند تبارک باشد چرا که او نیازى به عبادت ما ندارد، اگر همه مردم زمین كافر شوند او کماکان بى‏نیاز است چنان که خود می‌فرماید: «إِن تَكْفُرُواْ أَنتُمْ وَ مَن فِی الأَرْضِ جَمِیعًا فَإِنَّ اللّهَ لَغَنِیٌّ …»2 مگر نه این است که اگر همه مردم رو به خورشید خانه بسازند یا پشت به خورشید، در خورشید اثرى ندارد. با این كه عبادت خدا بر ما واجب است، چون خالق و رازق و مربّى ماست، ولى باز هم در برابر این اداى تكلیف، پاداش مى‏دهد و این نهایت لطف اوست.

آنچه انسان را وادار به عبادت مى‏كند امورى است، از جمله:

1. توجّه به نعمت‏هاى او كه خالق و رازق و مربّى ماست.

2. توجّه به فقر و نیاز خود.

3. توجّه به آثار و بركات عبادت.

4. توجّه به آثار سوء ترك عبادت.

5. توجّه به این كه همه هستى، مطیع او و در حال تسبیح او هستند، چرا ما وصله ناهمرنگ هستى باشیم.

6. توجّه به این كه عشق و پرستش، در روح ماست و به چه كسى برتر از او عشق بورزیم.
مگر نه این است که اگر همه مردم رو به خورشید خانه بسازند یا پشت به خورشید، در خورشید اثرى ندارد. با اینكه عبادت خدا بر ما واجب است، چون خالق و رازق و مربّى ماست، ولى باز هم در برابر این اداى تكلیف، پاداش مى‏دهد و این نهایت لطف اوست.

حال یک قدم فراتر رویم: وقتی به آیه 99 سوره حجر می رسیم می‌بینیم که حضرت باری تعالی فرموده‌است: «وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى یَأْتِیَكَ الْیَقِینُ » یعنى عبادت كن تا به یقین برسى. اینجاست که این پرسش به ذهن می‌آید که: پس آیا اگر كسى به یقین رسید، دیگر نیازی به عبادت نیست و می‌تواند مثلا نمازش را ترك كند؟!

شاید بهتر باشد با این مثال مطلب را پاسخ گوییم که: اگر کسی به شما بگوید نردبان بگذار تا دستت به شاخه بالاى درخت برسد، معنایش این نیست كه هرگاه دستت به شاخه رسید، نردبان را بردار، چرا که عاقبت این کار سقوط است. كسى كه از عبادت جدا شود، مثل كسى است كه از آسمان سقوط كند؛ «فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاء»3 روش آنان که به یقین رسیده‌اند مانند رسول خدا و امامان معصوم، نیز موید همین معناست چرا که ایشان لحظه‏اى از عبادت دست برنداشتند. بنابراین، معنای فرمایش خداوند بیان آثار عبادت است نه تعیین محدوده‏ى عبادت.

از “400 نکته از تفسیر نور"، محسن قرائتی، با تصرف

گروه دین و اندیشه – حسین عسگری

1- مشركان خالقیّت را پذیرفته ولى ربوبیّت را انكار مى‏نمودند، خداوند در این آیه دو كلمه «ربّكم» و «خلقكم» را در كنار هم آورده تا دلالت بدین نكته كند كه خالق شما، پروردگار شماست.

2- ابراهیم، 8.

3- حج، 31. وَ مَن یُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاء ؛ و هر کس که به ، خدا شرک آورد، چونان کسی است که از آسمان فرو افتد.